Έχω χάσει έναν φίλο
Δεν θυμάμαι πως τον λένε
Ήταν πάντοτε κοντά μου
Ήταν πάντοτε σιμά μου
Στα καλά και στα κλεφτά μου
Με τα μάτια μου να καίνε
Και τις ώρες μου να φταίνε
Που δεν γίνανε πολλες
Που δεν έγιναν καλές
Του ονείρου χρυσαυγές
Έχω χάσει έναν φίλο
Μη τον λέγανε Δημήτρη
Κώστα, Κίμωνα, Περσέα
Στη παλάμη ένα σπουργίτι
Στην Ευρώπη είν’ ωραία
Της Αθήνας μου το σπίτι
Ευωδία Μυροβλήτη
Στη Περαία θα με φέρει
Μες στο κύμα να φωλιάσω
και τον φίλο μου να βρω
Έχω χάσει έναν φίλο
Και στα social θα ψάξω
Στις οθόνες τις πολλές
Μια οθόνη η ψυχή μου
Ένα like η φωνή μου
Σε πολιτείες μακρινές
ο φίλος ο χαμένος
χρόνια χελιδόνια
οι στιγμές
Της νιότης μας
οι ανασαιμιές
Έχω χάσει έναν φίλο
Δεν θυμάμαι πως τον λένε
Δεν με νοιάζει πια καθόλου
Ένας ξένος είμαι πια
Πέρα ως πέρα ολωσδιόλου
Κι αν τον δείτε να του πείτε
Στη πλατεία στο γέρικο πλατάνι
Θα περάσω να τον βρω
Στο περίπτερο γωνία
Στο παλιό το σχολικό
